Η μοναξιά φίλε μου είναι δύσκολο πράγμα

είναι η κόλαση η ίδια μα και λύτρωση μαζί...

Σε φέρνει αντιμέτωπο με τον εαυτό σου

με όλες του τις πτυχές,

ακόμα κι αυτές που προσπαθούσες να αποφύγεις

Η μοναξιά φίλε μου είναι μεγάλο σχολείο

σου μαθαίνει οτι δεν σου έμαθε κανείς 

μέχρι τότε στη ζωή σου

Σου μαθαίνει οτι είσαι αναλώσιμος

όλα είναι αναλώσιμα...

Σου μαθαίνει να είσαι δυνατός

να αγαπάς περισσότερο τον εαυτό σου

είναι ο μόνος που δε θα σ αφήσει ποτέ μόνο...

Την μοναξιά φίλε μου αν την συνηθίσεις

την πάτησες...

Αυταπάτη

Στο άνοιγμα του μυαλού σου
προσπάθησα να μπω,
αυταπάτη...
δεν ήταν ποτέ ανοιχτό.
Στο βάθος της ψυχής σου
έψαξα λίγο φως να βρω,
αυταπάτη...
το φως αχνό, ανύπαρκτο

σαν σπίθα από κερί
μισοσβησμένο...
Για σ' αγάπησα όμως
ψάχνω να βρω...
Έτσι είναι η αγάπη ψυχή μου.
Δεν υπολογίζει, δεν μετρά
έρχεται, μένει και πολεμά...

Προσμονή

Κάθε φορά που σε θυμάμαι
δυο κομμάτια γίνεται η καρδιά
Κάθε φορά που σε βλέπω.

μετανιώνω που κάποτε υπήρξα δειλή.

Ήθελα τότε να σου φωνάξω πως σ' αγαπώ
να σε ενώσω με το όνειρο μιας ζωής.
Φταίω που τότε υπήρξα υπερήφανη
ή μήπως ήμουνα δειλή;

Και έτσι σ' έχασα και μένω τώρα εδώ...
ελπίζοντας ότι ίσως έρθει η ώρα
που θα σε ξαναβρώ.

Για να μου πεις ξανά για την Ιθάκη,
και για το ταξίδι που θα κάναμε μαζί...