Γυναίκα είσαι εσύ...

Από τα σπλάχνα σου βγαίνει ζωή

στα χέρια σου ανθίζει η μαραμένη γη

Το χαμόγελο σου φάρμακο για τις πληγές  του κόσμου όλου

Ελπίδα, αγάπη, ζωή... γένους θηλυκού 

και η αλήθεια, η υπομονή, η συγνώμη, η ηδονή...

Είσαι εσύ...

Εύθραστη σαν ακριβή πορσελάνη

μα και τόσο δυνατή... 

Γυναίκα είσαι εσύ...

 

 

Θέλω να χαθώ, να αφομοιωθώ να γίνω ένα

με τον αέρα που αναπνέεις.

Να εισχωρήσω, με μια σου αναπνοή, στα βάθη σου... 

Στο βάθος της ψυχής σου, σε κάθε μόριο του κορμιού σου.

Στις κυψέλες του μυαλού σου να φωλιάσω...

Η σκέψη σου να γίνω...

χτύπος της καρδιά σου

αίμα στις φλέβες σου...

Μόνο έτσι θα είμαι πάντα ένα κομμάτι σου...

Μόνο έτσι θα είμαι ολοκληρωτικά δική σου...

Έκλαψες ποτέ στην θέα ενός πληγωμένου ζώου;

Βοήθησες ποτέ τον διπλανό σου

να γιατρέψει την πληγή του;

Αισθάνθηκες ολοκλήρωση μυρίζοντας

τον αέρα του βουνού;

Γέλασες ποτέ με τα πουλιά όταν ερωτοτροπούν;

Ίσως τότε να σου άξιζε ο τίτλος

που Εκείνος σου έδωσε

"Άνθρωπος"