Ήλιος καυτός...

Ήλιος καυτός μου καίει το πρόσωπο, το σώμα, με καίει όλο και πιο πολύ.

Ζεσταίνει κάθε μου σημείο μα την ψυχή μου όχι...

Εκεί βρέχει, κάνει κρύο, παγωνιά.

Πάει καιρός που έχει να φανεί ήλιος εκεί.

Κι εγώ δεν κουνιέμαι, καίγομαι, υδρώνω, διψώ μα δεν κουνιέμαι, μήπως καταφέρει τελικά να εισχωρήσει ο Θεός ήλιος στα σωθικά μου και να με γιατρέψει από το κρύο της μοναξίας να με γλιτώσει...

Σε περίμενα....

Περίεργο που είναι το μυαλό

κολλάει, φτιάχνει, χαλάει, αμφισβητεί,

αναιρεί και ξανά... από την αρχή...

Περίεργη που είναι η καρδιά.

Ανεξάρτητη, παθιασμένη, πεισματάρα, ευάλωτη, αγνή, ευκολόπιστη, γενναιόδωρη...

δεν ακολουθεί...

Περίεργη που είναι η ζωή...

Και ο έρωτας ανάμεσά τους, παίζει, κάνει σκανδαλιές, ανάβει φωτιές και κρυφά τις νύχτες γελάει χαρούμενος που  πάλι την ταραχή προκάλεσε...

Σαϊτα πετάει και στόχο βρίσκει...

Μυαλό, καρδιά, ζωή όλα άνω - κάτω...!!!